Zen

Het is echt zo. Pak een schaap. Scheer het. Neem wat wol. Voeg wat zeep en warm water toe en maak er wat moois van. Iedereen kan het. Dat is tot rust komen. Zen. Daar heb je geen les voor nodig.

Workshop

Oké, het is voor een eerste keer wel prettig om wat uitleg te krijgen. Bijvoorbeeld van Lidwina Charpentier. Een vakvrouw in vilt.

Tijdens een korte wokshop op de Knit&Knot beurs leert ze ons het vachten uit de ruwe vacht. Dat wil zeggen, werken met de wol van die ene vacht. Niet opleuken met kleurtjes of met gekaarde wol van een ander schaap. Dat kan wel een andere keer. Lidwina leert ons de wol van één schaap kennen. Het is de Moorschnucke. Een prachtig schaap met lange haren en een dichte ondervacht. Het begint met een pluk wol, een vel noppenfolie, een doekje, warm water en groene zeep.

Zelf word ik al blij van het begin. Lekker plukken aan ruwe wol (ruikt naar vers schaap). Je legt de plukken in laagjes. Niet zomaar.

Hoe meer chaos, hoe beter het vilt.

Als het een mooi stapeltje is, knijp je met het sponsje warm water met zeep (vooral veel schuim) op de wol. En dan begint de magie. Je duwt de lucht (met het overtollige water) uit de wol en rolt het werk op in noppenfolie. Rollen… 50x. Uitpakken, draaien en weer oprollen. En dat herhaal je nog een paar keer. Echt fröbelen dus. Na een uur (tijd vliegt als je het naar je zin hebt) is het ineens echt een viltenlap.

We leren nog een tweede techniek. Cobweb of spinnenweb vilten. Hetzelfde idee, maar nu met een heel dun laagje. En wat denk je? Binnen een half uur een prachtig teer netwerkje. Wat een feest! Natuurlijk weet ik nu ook van alles over schubben en haakjes. Haren hebben geen schubben. Azijn sluit de schubben. Maar dat is allemaal niet echt zen. Alleen wel handig om te weten als je ook echt iets moois wilt maken.

Natuurlijk kan ik nog veel meer schrijven over dit avontuur. Maar dat komt een andere keer. Voor nu is het belangrijkste dit: ruwe wol (lekker vies), warm water en geduld. Daar kun je mooie dingen mee maken.

Dit is eindresultaat 1
Een soort baard op een kleedje…

Vilt als gordijn, dankzij Lidwina Charpentier
Een doorzichtig vilten lap van Mohrschnucke

Dit bericht is eerder verschenen op mijn wordpress-site.

Eén gedachte over “Zen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *